BACHATA

 

Bachata

De Bachata ontwikkelde zich, net zoals de Merengue aan het begin van de jaren 60, alsen vorm van het Caribische Bolero’s. Aanvankelijk was de Bachata de romantische Latijns-Amerikaanse gitaar muziek, die in trio’s, lijkend op de Mexicaanse Mariachi-traditie, gespeeld wordt. Oorspronkelijk diende deze muziek als amusement voor verliefde stelletjes,
maar werd ook onder andere door de invloed van de Merengue’s toch meer als dans muziek gezien.

 

Het ritme is een 4/4-maat en ondersteund het karakteristieke en hoge geluid van de gitaren. De liederen gaan voornamelijk over teleurstellingen in de liefde en worden door mannelijke zangers gezonnen. In de jaren 70 en 80 was de Bachata verboden en werd gezien als vulgair. Om deze reden werd deze dans met lage sociale klassen, armoede, criminaliteit en prostitutie in verbinding gebracht. In tegenstelling tot de Merengue en Salsa kreeg de dans sinds 1990 veel belangstelling.

 

In de laatste jaren heeft de Bachata aan populariteit gewonnen. De been bewegingen vanuit de knieën werden met Merengue heup bewegingen gecombineerd, zodat er eenzijdige heup swingen ontstonden. Er zijn vele verschillende variaties en  bewegings opeenvolgingen. Normaal ligt de nadruk vooral op de heupen en de intimiteit tijdens het dansen.